Wędki

Coś jednak jest ze mną nie tak. Wszak mogłam to wszystko powstrzymać i zdusić w zarodku, a niestety pozwoliłam mężowi naszej koleżanki się we mnie zakochać. Niestety z wzajemnością. Co mi strzeliło do głowy. Znamy się z Aśką od podstawówki. W każdej sytuacji podobali mi się jej faceci, ale żaden nie był mną interesujący się, ani ja nie zdradzałam, że coś mnie w nich pociąga. Bez ustanku liczyło się jedynie to, że jesteśmy przyjaciółkami i nie posiada siły, która mogłaby nas rozdzielić. Nie był to z całą pewnością już żaden facet. Natomiast teraz musiałam się z czymś zdradzić, bo Sebastian to wyczuł. Pewnego letniego dnia na Mazurach, czyli w ich domku letniskowym, zapytał mnie czy nie poszlibyśmy złowić ryb na kolację. Niewiele myśląc wzięłam wędki i poszliśmy nad rzekę. Właściwie to nie wiem kiedy tak wspaniale nam się gadało. Coś wówczas między nami zaiskrzyło i stało się. Zaczęliśmy się spotykać od razu po tych wakacjach. Najpierw były to niewinne wypady do kina, a potem coraz bardziej nasze kontakty przybierały na sile. Staliśmy się całkowicie od siebie zależni. Nie wiem czego oczekiwałam, bo wszakże on posiada trójkę dzieci i żonę, niemniej jednak wiedziałam pod skórą, że on może mnie faktycznie kochać. W tym momencie widzę jaka byłam naiwna.